Wat doe ik hier?
Ik loop een kamer in… en poef, brein leeg. Wat doe ik hier? Ik heb geen idee. Soms kijk ik naar mijn handen alsof zij me kunnen vertellen wat ik wilde doen. Of ik kijk door de ruimte heen, om maar een punt van herkenning vinden van waarom ik hier nu sta. Ik loop maar weer terug… misschien herinner ik me weer wat ik wilde doen?
En dan, ergens later op de dag krijg je het ” Oh jaaah” moment. Zó frustrerend!
Waarom dit nu al? Dank je, hormonen…
Bij mij is het ineens héél snel gegaan. De (peri)menopauze.. Ik hoorde vriendinnen wel eens praten over die vervelende opvliegers, to do lists, anders houden ze het allemaal niet bij etc.. Ik kon me er niets bij voorstellen. Totdat ik vorig jaar kreeg de diagnose baarmoederhalskanker kreeg. Met als gevolg: operatie, alles eruit. Versneld in de (peri)menopauze. Hormonen die een eigen feestje vieren, vermoeidheid die alles vertraagt alsof ik in slow motion leef en voilà: brain fog deluxe.
Het chaosbrein
Als iemand iets zegt, luister ik maar half. Mijn brein heeft ondertussen een vergadering met alle andere gedachten die nog rondslingeren. Namen? Weg. Gesprekken? Verdampen als ochtendmist. Taken? Zonder lijstjes… vergeet het maar (letterlijk), ik vergeet ik ze voordat ik überhaupt begon.
Zinnen vormen met een eigen agenda
Volledige zinnen maken is soms een creatieve chaosparty. Woorden worden door elkaar gegooid, halverwege stoppen, en dan eindig je met “Eh… nou ja… weet ik veel”. Hilarisch? Soms. Frustrerend? Meestal..
Mijn brein op vakantie, zonder terugvlucht
Veel vrouwen rond mijn leeftijd hebben hersenen die ineens op vakantie lijken te zijn. Alles lijkt prima, totdat je brein zegt: “Vandaag werk ik niet mee.” Dus toen dacht ik, dit laten we toch niet zomaar ons leven overnemen. Dat is ook de reden waarom ik met deze website ben begonnen. Ik wil dat jullie gehoord worden, net zoals ik vorig jaar me totaal niet kon voorstellen wat het was, ik voel en ervaar het nu. En ik besef mij, het wordt tijd dat we hier samen doorheen gaan! Ik doe het onderzoek en jullie lezen (en proberen) gezellig mee!
Superkrachten: lijstjes & koffie ☕
Dus, maar ja, wat helpt? Opschrijven. To-do lijstjes. Koffie. En lachen — vooral lachen. En soms een flinke portie zelfspot. Maar, er zullen vast nog veel meer tis en trucs zijn en die ga ik allemaal uitproberen. En als ze helpen? Dan deel ik deze met jou! Nu werken sommige dingen voor de ene persoon wel en voor de andere niet, maar proberen? Dat kan altijd!
En ja, ik gebruik af en toe ook een kleine extra hulp die mijn energie en focus ondersteunt, zoals deze menopauze-ondersteuning patch [Mijn kleine hulp voor mijn chaosbrein]. Voor mij voelt het als een fijne ondersteuning op dagen dat mijn hoofd vol zit en mijn energie ergens halverwege de middag verdwijnt. Vermoeidheid helpt natuurlijk ook helemaal niet mee. Deze patches zijn nu helemaal de trend en ik snap ook helemaal waarom.
Brain fog deluxe, maar met een knipoog
Mijn brain fog is cliché, herkenbaar, hilarisch én frustrerend tegelijk. Het is mijn dagelijkse reminder dat ik mezelf een beetje meer geduld, relativering en koffie mag gunnen. En soms met een beetje hulp…
Herkenbaar?
Deel jouw meest chaotische brain fog-moment hieronder, zodat we samen kunnen lachen… of huilen… of lachen terwijl we huilen. 💛😂
Waarom ging ik daar ook alweer naar toe…?
Je loopt een kamer in… en poef, hersenen leeg. Waarom je daar bent? Geen idee. Soms kijk ik naar mijn handen alsof zij me kunnen vertellen wat ik wilde doen. Je loopt weer terug… misschien herinner ik me weer wat ik wilde doen? Maar nee, 9 van de 10 keer ga je onverrichte zake weer terug naar.. ja, wat deed ik net ook alweer?
En dan, ergens op de dag krijg je het ” Oh jaaah” moment. Ja, hallo!
Het chaosbrein congres
Als iemand iets zegt, luister ik maar half. Mijn brein heeft ondertussen een vergadering met alle andere gedachten die nog rondslingeren.
Namen? Weg. Gesprekken? Verdampen als ochtendmist. Taken? Zonder lijstjes… vergeet ik ze voordat ik überhaupt begon.
Zinnen met een eigen agenda
Volledige zinnen maken is soms een creatieve chaosparty. Woorden worden door elkaar gegooid, halverwege stoppen, en dan eindig je met “Eh… nou ja… weet ik veel”. Hilarisch? Soms. Frustrerend? Meestal
Waarom dit nu al? Dank je, hormonen…
Vorig jaar kreeg ik de diagnose baarmoederhalskanker. Gevolg: operatie, alles eruit. Versneld in de (peri)menopauze. Hormonen die een eigen feestje vieren, vermoeidheid die alles vertraagt alsof ik in slow motion leef en voilà: brain fog deluxe.
Mijn brein op vakantie, zonder terugvlucht
Veel vrouwen rond mijn leeftijd hebben hersenen die ineens op vakantie lijken te zijn. Alles lijkt prima, totdat je brein zegt: “Vandaag werk ik niet mee.”
Superkrachten: lijstjes & koffie ☕
Wat helpt? Opschrijven. To-do lijstjes. Koffie. En lachen — vooral lachen. Soms is het zo absurd dat je niks anders kunt doen dan gniffelen (of hardop lachen, dat kan ook). En soms een flinke portie zelfspot.
En ja, ik gebruik af en toe ook een kleine extra hulp die mijn energie en focus ondersteunt, zoals deze menopauze-ondersteuning patch [Mijn kleine hulp voor mijn chaosbrein]. Voor mij voelt het als een fijne ondersteuning op dagen dat mijn hoofd vol zit en mijn energie ergens halverwege de middag verdwijnt.
Brain fog deluxe, maar met een knipoog
Mijn brain fog is cliché, herkenbaar, hilarisch én frustrerend tegelijk. Het is mijn dagelijkse reminder dat ik mezelf een beetje meer geduld, relativering en koffie mag gunnen. En soms met een beetje hulp…
Herkenbaar?
Deel jouw meest chaotische brain fog-moment hieronder, zodat we samen kunnen lachen… of huilen… of lachen terwijl we huilen. 💛😂